Przedstawiciele aktywnego społeczeństwa obywatelskiego zwrócili się do Premiera Rzeczypospolitej Polskiej z intencją zaufania i postulatem interwencji ws. gospodarowania wodami, w szczególnosci z postulatem zakazu (moratorium) regulacji, przegradzania i pogłębiania rzek od ich źródeł do ujścia, do czasu skutecznego wdrożenia nowoczesnych opisów referencyjnych naturalnych rzek i norm postępowania przy rewitalizacji rzek w trakcie ich utrzymania. Wiąże się to również z prawidłowym wydawaniem pieniędzy publicznych i nie ryzykowaniem utraty funduszy Krajowego Planu Odbudowy i Umowy Partnerstwa.

^{Rzeka jakiej chcemy – naturalna, fot. Ewa Leś}

Koalicja Ratujmy Rzeki domaga się likwidacji stopnia wodnego na Wiśle we Włocławku. To jedyny sposób, aby pozbyć się zagrożenia zimowymi powodziami zatorowymi w rejonie Płocka. Zdaniem KRR nie do przyjęcia jest sytuacja, gdy operator elektrowni wodnej czerpie korzyści z istnienia zapory, podczas gdy koszty ekonomiczne i społeczne są po stronie polskich podatników i mieszkańców doliny Wisły. 

^{fot. WWF Polska}

Mieszkańcy i służby ratunkowe zmagają się z kolejną powodzią zatorową w rejonie Płocka. Tymczasem Wody Polskie ignorują bezpieczeństwo powodziowe Polek i Polaków, nie przyznając, że główną przyczyną powstawania zatorów lodowych na tym odcinku Wisły jest stopień we Włocławku. Co gorsza, planują budowę dalszych stopni na dolnej Wiśle, co może generować takie zagrożenie na kolejnych obszarach.

Trwają prace nad Krajowym Planem Odbudowy. Dokument ten określi, jakie reformy Polska zamierza wprowadzić i jakie projekty sfinansować w ramach tzw. funduszu odbudowy. Koalicja Ratujmy Rzeki opracowała propozycje kierunków działań i reform, dzięki którym odbudowa polskiej gospodarki po pandemii na szansę być naprawdę zielona.

Już około 1000 osób z polski i UE podpisało się pod petycją przeciw regulacji i niszczeniu Odry do przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen.

 Petycja, którą przygotowała Koalicja Ratujmy Rzeki (KRR) sprzeciwia się zaangażowaniu pieniędzy polskich i unijnych podatników w realizację programu rządu RP i banku światowego, dotyczącego regulacji Odry na potrzeby rozwoju żeglugi śródlądowej pod pretekstem ochrony przeciwpowodziowej.

W związku z pojawiającymi się w mediach społecznościowych samorządów i instytucji rządowych sugestiami,  jakoby ochrona przed powodzią wymuszała niszczenie przyrody i prowadziła do niemożliwych wyborów moralnych “albo życie ludzi albo natura”, stanowczo dementujemy – ludzi i infrastrukturę można chronić nie dewastując przy tym ekosystemów rzecznych.

Prowadzenie prac zabezpieczających na rzekach w sposób ograniczający ingerencję w przyrodę jest możliwe i zostało opisane w wielu opracowaniach naukowych i technicznych. Dowodzą tego doświadczenia wielu  krajów w Europie i na świecie. Stąd też jako Koalicja Ratujmy Rzeki jesteśmy zbulwersowani i protestujemy przeciwko temu, jak zaplanowano i przeprowadzono prace hydrotechniczne na Tarnawce, Stradomce, Krzyworzece, Skawie i innych rzekach na południu Polski.

Oświadczenie Koalicja Ratujmy Rzeki / Save the Rivers Coalition, 16 listopada 2020 roku:
Nie minęły dwa lata od niszczących prac w ramach usuwania skutków powodzi w dorzeczu Dunajca, w tym w rezerwacie Przełomu Białki, a znów ciężki sprzęt wkroczył w koryta. Tym razem jest to dorzecze Raby, umacniane są brzegi i usuwany jest żwir z koryta Krzyworzeki i Tarnawki – również w obszarze Natura 2000, wyznaczonym dla ochrony ryb, ssaków oraz siedlisk przyrodniczych związanych z korytami rzek. Lista cieków, które mają być zdewastowane na zlecenie organu odpowiedzialnego za ich ochronę (RZGW Kraków) i za przyzwoleniem organu, który odpowiada za ochronę środowiska (RDOŚ Kraków) jest dłuższa: Stradomka, Uszwica, potok Sanecki i wiele innych. Na nic zdały się rozpoczęte dwa lata temu rozmowy przedstawicieli Koalicji Ratujmy Rzeki z Wody Polskie i RDOŚ w Krakowie na temat przyjaznych środowisku rozwiązań ochrony przed skutkami powodzi. Prace trwają mimo, że Wody Polskie nie uzyskały wymaganych prawem decyzji zezwalających na czynności zakazane wobec gatunków chronionych.

Hydroenergetyka to nie „zielona” energia. Przynosi znikome korzyści w osiągnięciu neutralności klimatycznej UE. Ma nieodwracalny wpływ na dostęp do wody, przyrodę i różnorodność biologiczną. Nie powstrzymamy wciąż przyspieszających zmian klimatu bez ochrony i odtwarzania naturalnych ekosystemów. Nie jest możliwe przeprowadzenie zrównoważonej transformacji energetycznej bez uwzględniania potrzeb środowiska przyrodniczego. Z tego powodu ponad 150 organizacji, w tym Koalicja Ratujmy Rzeki / Save the Rivers Coalition i nasi koalicjanci, dołączyło do Manifestu https://bit.ly/37IsjgV, wzywając instytucje unijne do zaprzestania wspierania budowy nowych elektrowni.

W Krakowie trwa betonowanie potoku Sudoł. Koalicja Ratujmy Rzeki / Save the Rivers Coalition, Akcja ratunkowa dla Krakowa, Towarzystwo na Rzecz Ochrony Przyrody, Towarzystwo na rzecz Ziemi i Siostry Rzeki wystosowały apel do Inwestora, Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Krakowie oraz do Wód Polskich o pilne wstrzymanie prac i podjęcie rozmów w celu zmiany zastosowanych rozwiązań.
W dobie, przybierającej na sile katastrofy klimatyczno-ekologicznej, zagrażającej suszy meteorologicznej i hydrologicznej, każde ograniczanie spływu powierzchniowego wód i retencji dolinowej jest katastrofalne dla Krakowianek i Krakowian. Każda ingerencja w koryto rzeczne, betonowanie jego brzegów i dna pogłębia suszę w regionie, zmniejsza różnorodność biologiczną, a także przyczynia się do nagrzewania miasta (intensyfikacji problemu miejskiej wyspy ciepła), co w efekcie wpływa silnie negatywnie na warunki życia jego mieszkańców.

Sprzeciwiamy się zaangażowaniu pieniędzy polskich i unijnych podatników w realizację programu Rządu RP i Banku Światowego, dotyczącego regulacji Odry na potrzeby rozwoju żeglugi śródlądowej pod pretekstem ochrony przeciwpowodziowej.

Link do petycji https://eko-unia.org.pl/petycje/p_4

Koalicja Ratujmy Rzeki stanowczo sprzeciwia się dalszemu procedowaniu projektu Ustawy o inwestycjach w zakresie przeciwdziałania skutkom suszy. Projekt, przedstawiany opinii publicznej jako służący usprawnieniu inwestycji łagodzących skutki suszy, w rzeczywistości dotyczy grupy przedsięwzięć hydrotechnicznych, które z łagodzeniem skutków suszy nie mają nic wspólnego. Jednocześnie w imię „usprawnienia” procesu inwestycyjnego radykalnie ogranicza prawne możliwości udziału społeczeństwa w tym procesie i uniemożliwia rzetelną ocenę oddziaływania „antysuszowych” przedsięwzięć na środowisko. Ponadto zwalnia takie przedsięwzięcia z konieczności przestrzegania niektórych przepisów ochrony środowiska i praw właścicielskich oraz głęboko ingeruje w uprawnienia samorządów.